historia prawa dotyczącego odszkodowań po śmierci bliskichHistoria Polskiego Prawa, dla wielu wydaje się być bardzo intrygująca. Dla przykładu, w Polsce od tysiąc 1930 roku, prawo nie przyznawało odszkodowań za śmierć osoby bliskiej. Nie przyznawano kwot pieniężnych za cierpienia psychiczne bliskich zmarłej osoby. Moralność socjalistyczna twierdziła, że pieniężne odszkodowanie za śmierć osoby bliskiej w rodzinie było niestosowne, ponieważ było spostrzegane przez większość społeczeństwa jak zapłata za śmierć tej osoby. Tak więc od 1933 roku odszkodowanie za śmierć nie istniało w polskim prawie. Dopiero po trzech czwartych wieku, czyli po 75 latach w 2008 roku, a dokładnie w kwietniu, sejmu uchwalił ustawę oraz kilka nowelizacji kodeksu cywilnego, gdzie zostały przywrócone zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej. Mówi o tym artykuł czterysta sześćdziesiąty szósty Kodeksu Cywilnego. Do tego czasu, sad przyznawał odszkodowania jedynie wtedy gdy sytuacja życiowa członków rodziny znacznie się pogorszyła, co w owych czasach było bardzo trudno dowieść, obecnie zadośćuczynienia są przyznawane członkom rodziny w przypadku wyrządzenia dużych szkód moralnych i cierpienia po stracie bliskiej osoby. Kwoty zadośćuczynienia i odszkodowania wahają się w okolicach kilkuset tysięcy złotych, a jeśli zmarły dostarczał środków potrzebnych rodzinie do życia, zadośćuczynienie i odszkodowanie jest o wiele większe, a bliscy zmarłego mogą ubiegać się także o rentę.